Cem Karaca ve Apaslar - Karacaoglan (1967) (by GOLFJVC)

şu yalan dünyaya geldim geleli 
tas tas içtim ağuları, sağ iken
kahpe felek vermez benim muradım 
viran oldum, mor sünbüllü bağ iken

aradılar, bir tenhada buldular 
yaslandılar, şıvgalarım kırdılar 
yaz bahar ayında bir od verdiler 
yandım gittim, ala karlı dağ iken 

farımaz da deli gönül farımaz 
akar gözlerimin yaşı kurumaz 
şimden kelli benim hükmüm yürümez 
azil oldum, güzellere bey iken 

karac'oğlan der ki, bakın geline 
ömrümün yarısı gitti talana 
sual eylen bizden evvel gelene 
kim var imiş, biz burada var iken

karac'oğlan

bağlama; orhan gencebay

huzur öylesine, kendiliğinden gelir

beklenmedik bir an da usulca ziline basıverir

sen kapıyı açmadan önce delikten dışarıyı gözetlersin,

ama görünürde hiçbir şey yok„

- kim o! yaramaz bir çocuk mu, bir sapık mı ?

belki de yanlış basmışlardır, kim bilir kim ?

olsun, sen göremiyor olsan da

aç kapıyı,

ben geldim..

by benedetta bonichi

(Kaynak: beberuhi)

şimdi tam yazmaya başlayacağım ya; içimden birşeyler gelmiştir; şöyle bırakıp kendimi akıntıya,

bir çöp gibi işte,

ama savunmasız değil; katıksız!

gittiği yere kadar sürüklenip,  en yükseklerden en aşağılara düşeceğim ya

yok olmuyor işte!

o sırada bir telefon çalıyor,  

ya da biri geliyor, kapıya vuruyor, anlamsız birkaç şey soruluyor

sonra bir bakmışsın

bir adres tarifi verirken

kaybolmuşsun..

peki neydi yazacağın ?

nerede şimdi o azgın nehir, o güzel, incecik çöp ?

kızgınım işte kızgın

anlıyor musun,

işte bu yüzden seviyorum yanardağı

ateşi

üstüme yağan külleri..

benim hayvan sevgilim..

bu tarih, bu antikalar, yazıtlar ve dahası; şimdiden gübreye dönüşmüş şu cesetler hiç ilgimi çekmiyor artık,

milyonlarca yıllık bir taşa dokunuyorum,  yontulmamış hiç,  dahası; hiç el değmemiş, ona hiçbir değer biçilmemiş

üstüne bir çizik atıp denize atıyorum

biliyorum, balıkların bile ilgisini çekmeyecek bu taş,

bu tarih, bu antika,

ve dahası; ben..

ellerimin tadı yok„ avuçlarımın arasından akıp gidiyor su.. ya ayna nerede! ben ona bakıyorum ama aynanın gözü nerede? 

- sana kırıldı! diyor radyoda cızırtılı eski bir ses„ sanırım bir tiyatro, küçük bir piyes belki.. ardından hafif bir müzik giriyor araya„

ellerimi daha sıkı, ve kararlı uzatıyorum şimdi;  su topluyor avuçlarım„ 

bu defa sızdırmıyor ama,

taşıyorum..

(Kaynak: picturepoetess)